Ön çapraz bağ (ACL) sakatlığım ve sonrası...
Bundan yaklaşık dokuz ay önce (30 Mayıs 2006), bir futbol maçı esnasında, ani ve ters bir hareket sonucu kendimi yerde buldum. Kontrolsüz bir şekilde sol bacağımı yere çarpmıştım. O anda sol dizime birşeyler olduğunu hissettim. Bacağımın kırılmış olabileceği aklıma geldi. Ayağa kalkmadan, hemen yakınımdaki saha çizgisinin dışına çıktım. Bacağımı bir yokladıktan sonra dikkatlice ayağa kalktım. Sol bacağımda dengesizlik hissediyordum. Maçı yarım bırakıp (arkadaşların "oynarsın abi birşeyin yok" demelerine rağmen) eve geldim. Kuvvetimi sol bacağıma verdiğim zaman ve merdiven çıkarken dizimde ağrı hissediyordum. Ön çapraz bağın kopmasından şüphelendim. Sabaha kadar bekleyip ortopedi doktoruna gitmeye karar verdim. Gece evde beklerken sakatlanan dizime buz koyarak şişliği engellemeye çalıstım. Dizimdeki ağrı çok siddetli değildi fakat gece uyurken ağrıdan dolayı uyandım. Sabah kalktığımda doğru doktorun yolunu tuttum. Yürürken topallıyordum. Doktor bacağımı farklı şekillerde hareket ettirmemi istedi. İstediği hareketlerin hemen hepsini yapabildim. Belirgin bir şişlik de yoktu. Doktor çok fazla endişelenecek bir şey olmadığını söyledi. Tam odadan çıkmak üzereyken çömelip çömelemediğimi sordu. Çömelemiyordum. Diz çökemiyordum. Bunu görünce doktora MR çektirmesi için ısrar ettim. Kabul etti. MR çektirme işlemi yaklaşık yarım saat sürdü. MR çeken görevli bayana resimlerde ciddi bir sorun görüp görmediğini soruyordum. O da her şeyin iyi göründüğünü söylüyordu. Beni iyi hissettirmek için mi yoksa gerçekten anladığı için mi böyle dediğinden emin değildim.
Sonuçların beş gün sonra çıkacağını söylediler. Bu beş gün içinde durumumda belirgin bir değişiklik olmadı. Dizimdeki ağrı geceleri beni uyandırmaya devam etti. Fakat uyandığımda çok fazla ağrı olmadığından, acıdan mı yoksa endişeden mi uyandığımı kestiremiyordum. Yolda yürürken insanlar bana bakıyorlar ve tanıyanlar ne olduğunu soruyorlardı. Beklerken internetten diz sakatlıkları ile ilgili yazılar okuyup sorunun ne olduğunu anlamaya çalıştım. Ön çapraz bağ (acl) ya da menisküs yırtığı olmamasını umuyordum. Çünkü bunlar kendiliğinden iyileşmediği için ameliyat gerektiriyordu. Fakat içimden de ciddi bir sakatlık olabileceği geçiyordu çünkü olayın üzerinden yaklaşık bir hafta geçmesine rağmen yürürken hala aksıyordum. Spor yaparken daha önce hiç bu kadar süre yürümemi etkileyen sakatlık geçirmemiştim.
Sakatlandığımın altıncı günü MR sonuçlarını öğrendim. Korktuğum başıma gelmişti. Doktor sol diz ön çapraz bağımın koptuğunu söyledi. Allah'tan menisküs yırtığına rastlanmamış. Fakat ön çapraz bağın kopması oldukça ciddi bir sakatlık ve doktor yaşımdan dolayı (30) ameliyat olmamın iyi olacağını tavsiye etti. Hemen daha önce bu ameliyattan olmuş arkadaşlarımı aradım. Genelde sonuçtan memnundular ve onlar da ameliyat olmamı önerdiler. Arkadaşlarımdan birisinin ameliyat olduğu doktordan bir randevu aldım. Bu arada işime devam ediyordum. Çoğu zaman masa başında olduğumdan sorun olmuyordu. Arkadaşımın doktoru da muayene ettikten ve de MR sonuçlarına baktıktan sonra aynı teşhisi koydu. MR sonuçlarının bazen menisküs yırtıklarını kaçırabileceğini söyledi. Ameliyat sırasında bunu görürse yerine göre dikeceğini ya da yırtılan parçayı keseceğini söyledi. Menisküs yırtığı iyileşme sürecini arttırıyormuş. Ayrıca uzun vadede dizde kireçlenme olması riskini arttırıyormuş.
Sakatlığın üzerinden 2 ay geçmişti. Bu arada hala topallıyordum. Sakatlanan sol bacağım zayıflamıştı. Dizimin üst kısmındaki kasları sıkmaya çalıştığımda hiç tepki vermiyorlardı. Sanki orada hiç kas yoktu. Bunun yanında sağlam olan sağ bacağım sol bacağı telafi etmek zorunda kaldığından normalden fazla güçlenmiş ve kaslanmıştı. Sağ bacağımın bu kadar kaslı olduğunu hiç hatırlamıyorum. Ameliyat öncesinde fizik tedavi uzmanı ameliyat olacak olan bacağımı güçlendirmem için bazı egzersizler verdi. Bunlar çok işe yaradı ve kaybolan kasların yeniden çıkmaya başladığını görmek beni sevindirdi. Bunun sonucu olarak yürümem de biraz daha düzeldi. Yürürken aksamanın yanında diğer şikayetlerim tam olarak çömelememem, iki bacağımı da yere oturup uzattığımda sol bacağımın bir iki derece az açılması, sol bacağımı tam olarak katlayamamam (on derece civarında az katlanıyor, daha fazla zorlarsam acıyor) ve bazı sabahlar yataktan kalkıp ilk kez yere bastığımda dizimin altında iğne batması gibi bir acı. Tabi artık koşma zıplama gibi hareketleri yapamadığımı söylemeye gerek görmüyorum. Bu sebeplerden dolayı ameliyat olmanın iyi olacağına karar verdim.
2006 Ağustos'unun sonunda, ön çapraz bağ tamiri (ACL reconstruction) ameliyatını oldum. Bugünlerde yaklaşık 6 aylık fizik tedavi sürecini tamamladım. Şu ana kadar sonuçtan memnunum.
Sakatlandıktan sonra, ön çapraz bağ kopması konusunda makaleler okuyarak ve diğer insanların tecrübelerinden yararlanarak bilgi edinmeye çalıştım. Doktor değilim ama bu sakatlığı yaşamış birisi olarak bir bilgi birikimim oluştu. İnsan böyle zamanlarda aynı yollardan geçmiş insanlarla haberleşmek ihtiyacı duyuyor. İşte bu ihtiyacın karşılanmasına katkıda bulunabilmek amacıyla, ön çapraz bağ sakatlanması ile ilgilenen arkadaşların bilgi alışverişinde bulunabileceği bu siteyi kurdum. Umarım bu site birilerine faydalı olur.